Als gemeente omgaan met de wijzigingen rond de tapvergunning

De organisator hoeft niet langer naar de gemeente te stappen voor een bewijs van vlekkeloos gedrag en zeden en het daaropvolgend bezoek aan Douane en Accijnzen om een tapvergunning te bekomen is ook verleden tijd. Over het schenken van gegiste dranken op je fuif is er geen discussie mogelijk. Daar hoeft geen vergunning meer voor aangevraagd worden.

Voor sterke dranken ligt het wat genuanceerder. Voor sterke drank (alcoholpops, pisang, campari, whisky-cola, jenevers ea.) kan de gemeente zelf beslissen of en onder welke vorm hier nog een vergunning voor nodig is.

We gaan ervan uit dat er ook hier geen vergunning meer nodig. Alleen blijft artikel 9 van de wet van 28 december 1983 betreffende de vergunning voor het verstrekken van sterke dranken onverminderd gelden. Dit artikel stelt onder meer dat het verkopen van sterke drank voor gebruik ter plaatse in occasionele drankgelegenheden op plaatsen waar openbare manifestaties plaatsvinden zoals sportieve, politieke en culturele manifestaties verboden is, tenzij je speciale machtiging hebt van het college van burgemeester en schepenen. (wet 28 december 1983, B.S. 30 december 1983) Het begrip "speciale machtiging", als bedoeld in art. 9, verschilt van het begrip "vergunning", bedoeld in de artikelen 2 en 3. Met een speciale machtiging geeft de gemeente toelating, een vergunning is formalistischer. Met artikel 9 beschikken de gemeenten over een instrument om in te grijpen wanneer ze dit nodig achten. Zonder dat er daar een extra vergunningenstelsel bij moet komen kijken. Kies niet voor alleenstaande maatregelen maar kader dit binnen het gemeentelijk fuifbeleid.
Meer info? Klik door naar tapvergunning kort & bondig of www.kafka.be