Fuifpunt in de pers: Fuiven met Kafka

Weg met het bewijs van goed gedrag en zeden, geen formulier meer afhalen bij Douane en Accijnzen. Sommige gemeenten hadden dat formulier al naar zich toe gehaald, binnen hun feestloket, zodat de burger al niet meer naar Douane en Accijnzen moest stappen. Maar op sommige plaatsen weigerden de ambtenaren mee te spelen: ze moesten de organisator absoluut persoonlijk zien. Ook al kost een tapvergunning niets en betaal je alleen voor het papier. Een staatssecretaris kan het goed bedoelen, maar daarom zijn de ambtenaren nog niet mee.

En toch laat de advertentiecampagne het jeugdwerk en de sociaal-culturele sector met een dubbel gevoel achter. Want de hardwerkende vrijwilligers in Vlaanderen die het nog aandurven om iets te organiseren, merken niet veel van een vermindering van de administratieve lasten. Voor elk papier dat er wordt afgeschaft, komen er minstens twee bij. Bovendien hebben die nieuwe maatregelen vaak een veel grotere impact op het verenigingsleven, vooral financieel. Zo moet elke vereniging die een cafetaria uitbaat - zoals jeugdhuizen en sportclubs - vanaf 1 januari 2006 jaarlijks een aangifte doen in het kader van de financiering van het FAVV en minimum 111 euro betalen. Dat betekent 94 euro per jaar extra, want op dit moment kost diezelfde aangifte slechts 50 euro. Het lijkt er dus op dat de federale overheid water naar de zee draagt.

Trouwens, als we zien wat er de laatste tijd allemaal op het verenigingsleven afkomt, dan lijkt het wel of de overheid bewust of onbewust het vrijwilligerswerk wil jennen. En 'overheid’ slaat zeker niet altijd op de federale overheid. De federale wet op de private veiligheid’ (de vroegere wet op de bewakingsondernemingen) voert bijvoorbeeld helemaal geen verplichting in om in bewaking te voorzien. Het zijn lokale besturen die de organisator verplichten, zelfs bij kleinschalige activiteiten, dure portiers in te huren of erger nog: de burger verplichten ’s nachts de straat op te gaan om andere burgers te controleren. Leuk land.

Mogen we er even op wijzen dat ook Vlaanderen een voogdijoverheid is van de Vlaamse gemeenten? En dus kan optreden als gemeenten hun boekje en bevoegdheid te buiten gaan? In sommige gemeenten moet een organisator nog steeds min-16-jarigen weigeren op zijn feest. Daarmee neemt de lokale overheid niet alleen een loopje met de wet, maar zet ze ook aan tot actieve discriminatie van bepaalde bevolkingsgroepen.
Daarnaast moet men in één op de vier Vlaamse gemeenten tegen 31 december 2005 een politiereglement hebben op afvalarme evenementen, ter vermindering van de vaste afvalstoffen. Dat reglement bepaalt onder meer dat organisatoren gedwongen worden om zes weken op voorhand een lijvig afvalplan in te dienen waarin de verschillende genomen preventiemaatregelen dienen beschreven te worden. Alsof verenigingen hinderlijke inrichtingen zijn.
We zouden nog voorbeelden kunnen aanhalen zoals het recent goedgekeurde politiereglement in een West-Vlaamse stad waar men met een kanon schiet op de niet-commerciële organisator omdat er problemen waren bij enkele grote commerciële fuiven.

We moeten dus niet meer op buitenlands studiebezoek om te zien hoe de overheid daar vakkundig de sociaal-culturele verenigingen het werken bijzonder moeilijk maakt. De prijs voor regelneverij gaat vandaag naar Vlaanderen zelf.

Leen Bartholomeus (Fuifpunt)
Suzy Bleys (Vlaamse Jeugdraad)
Bram Bostyn (Jeugdhuis Federatie)
Mieke Cox (KLJ)
Jos Meers (Vlaamse Federatie van Jeugdhuizen en Jongerencentra)
Tom Meirte (Steunpunt Jeugd)
Els Pieraerts (KSJ-KSA-VKSJ)
Kristof Vansteenkiste (Vereniging Vlaamse Jeugddiensten)