Sterke drank en de gemeente

Sedert 7 januari 2006 is de organisator van een occasionele drankgelegenheid,
overeenkomstig artikel 3 W. 28 december 1983, niet langer verplicht een
voorafgaande aanvraag te doen bij de gemeentelijke overheid voor het houden
van een occasionele drankgelegenheid.

Uit het lezen van de §§ 1 en 3 van art. 3 van diezelfde wet mag men besluiten
dat de gemeentelijke overheid vanaf 7 januari 2006 niet meer verplicht is de
moraliteitsvoorwaarden na te gaan met betrekking tot de organisator van een
occasionele drankgelegenheid en dat voor het verkopen, aanbieden of
verstrekken van sterke drank tijdens een occasionele drankgelegenheid in
principe geen vergunning meer nodig is.
Volledigheidshalve wordt hieraan toegevoegd dat de federale wetgever op geen
enkel moment de mogelijkheid aan de gemeentelijke overheden heeft ontnomen
zelf autonoom te bepalen in hoeverre de voorwaarden inzake moraliteit eventueel
toch nog moeten worden nagegaan.
Tenslotte, rekening houdende met hetgeen voorafgaat m.b.t. art. 3, met name
dat geen vergunning moet worden gegeven in geval van occasionele
drankgelegenheid, is duidelijk dat onder het begrip “houder van een
drankgelegenheid” als bedoeld in art. 4 dan ook niet kan worden verstaan, de
occasionele drankgelegenheid.

Wie is bevoegd binnen de gemeente voor het afleveren van de
vergunning voor het verstrekken van sterke dranken?

Volgens het advies van de Raad van State werd het begrip “gemeentebestuur”
zoals vermeld in het oorspronkelijke ontwerp van tekst die werd voorgelegd aan
de Raad van State, vervangen door het begrip “gemeentelijke overheid” in
overeenstemming met art. 6, § 1, VIII, laatste lid, van de bijzondere wet van 8-
8-1980 tot hervorming der instellingen.
Dit betekent dat overeenkomstig art. 133 van de nieuwe gemeentewet waarin is
bepaald dat de burgemeester belast is met de uitvoering van de wetten, de
burgemeester bevoegd is voor het afleveren van de vergunning voor het
verstrekken van sterke drank.