Drankvergunningen: niet langer via Douane & Accijnzen
We krijgen regelmatig bericht dat er bij de administratie Douane en Accijnzen wordt beweerd dat de aanvraag van een drankvergunning nog steeds via hen moet verlopen.
Op 15 december 2005 (BS 28 december 2005) werd de wet houdende administratieve vereenvoudiging II goedgekeurd. Daarmee vervalt in Vlaanderen de aangifteplicht bij Douane en Accijnzen. Deze wet is in voege getreden op 7 januari 2006. Sinds 7 januari is dus enkel de gemeente bevoegd voor het afleveren van een positief bericht in het geval van een permanente drankslijterij. Bij gelegenheidsslijterijen is er wettelijk geen enkele verplichting meer voorzien.
Het verkrijgen en afleveren van een vergunning en de controle van de moraliteitsvoorwaarden is dus volledig toevertrouwd aan de gemeentelijke overheden. De administratie Douane en Accijnzen heeft geen enkele bevoegdheid meer wat betreft de vergunning voor het verstrekken van sterke drank. De KB’s van 29 december 1983 en 3 februari 1999 tot uitvoering van de wet van 28 december 1983 werden daarom bij koninklijk besluit opgeheven op 13 juni 2006.
Vergunning voor het verstrekken van sterkedrank: hoe pak je dit aan als gemeente?
Heel wat gemeenten vragen zich ook af hoe ze best met de nieuwe bevoegdheden omgaan. Wij zetten de belangrijkste bepalingen en veel gestelde vragen op een rijtje.
Door de gewijzigde wet van 28 december 1983 betreffende de vergunning voor het verstrekken van sterkedrank kan de gemeentelijke overheid zelf bepalen of er een vergunning nodig is voor het tijdelijk schenken van sterkedrank. Sterke dranken zijn nog steeds alle dranken met een alcoholpercentage gedistilleerde alcohol van minimum 1,2VOL%.
Ook artikel 9 van de wet van 28 december 1983 blijft behouden. Dit artikel stelt onder meer dat het verkopen van sterkedrank voor gebruik ter plaatse in occasionele drankgelegenheden op plaatsen waar openbare manifestaties plaatsvinden zoals sportieve, politieke en culturele manifestaties verboden, tenzij je speciale machtiging hebt van het college van burgemeester en schepenen. (wet 28 december 1983, B.S. 30 december 1983)
Een gemeentelijke overheid kan dus optreden tegen organisaties die in hun eigen lokalen tijdens een openbare gelegenheid sterkedrank schenken zonder vergunning als die in de gemeente vereist is.
Kan een gemeente een permanent verbod uitvaardigen op het schenken van sterkedrank?
De lokale overheid kan de organisator van voor het publiek toegankelijke evenementen, activiteiten of fuiven beperkingen of een verbod opleggen voor het schenken van sterke dranken in het belang van de openbare orde. Dit verbod kan niet systematisch voor alle evenementen opgelegd worden. De gemeente moet dit bekijken in functie van de eventuele risico's verbonden aan het organiseren van elk evenement.
Kan de politie weigeren een vergunning af te leveren?
De politie kan geen vergunningen afleveren want dat is een bestuurlijke taak van de overheid. De organisator moet dus niet bij de politie aankloppen voor een vergunning.
Kan de lokale overheid een verbod instellen op de verkoop van wijnen?
Voor een permanent verbod op de verkoop van wijnen en sterke bieren op openbare feesten is er helemaal geen wettelijk kader. Het is enkel de zaaluitbater die dit contractueel kan opleggen aan de organisator/huurder.
In het kader van bijzondere gelegenheden kan men wel maatregelen nemen in het belang van de openbare orde. De eventuele risico's verbonden aan het organiseren van dat evenement moeten dus eerst worden afgewogen. Het verkopen van alcoholvrije of –arme dranken kan dan een tijdelijke maatregel zijn die de overheid neemt.
Kan het lokale bestuur weigeren een permanente vergunning sterkedrank af te leveren?
De lokale overheid kan weigeren een permanente vergunning sterkedrank af te leveren. Bijvoorbeeld aan het jeugdhuis. Aan minderjarigen is de verkoop van sterkedrank immers wettelijk verboden (art. 13 wet 28 december 1983) maar ook in lokalen waar er voornamelijk minderjarigen komen is het verboden een vergunning af te leveren (art.9 van de wet)
a