Gemeenten maken politieverordeningen waarin ze allerlei gedragingen opnemen die op hun grondgebied niet door de beugel kunnen. Als stok achter de deur voorziet de verordening ook een straf voor de overtredingen. De gemeente kan kiezen uit twee verschillende straffen: de politiestraf of de gemeentelijke administratieve sanctie, kortweg GAS. Maar wanneer een wet of een decreet diezelfde overtreding al sanctioneert, dan kan de gemeente daarvoor geen sanctie opleggen.
Het is pas sinds 1999 dat de gemeenten de mogelijkheid kregen om gemeentelijke administratieve sancties te voorzien. De bedoeling van de wetgever indertijd was om de zogenaamde kleine criminaliteit die het parket meestal zonder gevolg klasseerde, toch niet onbestraft te laten. Het grote voordeel van een gemeentelijke administratieve sanctie is immers dat de gemeente die sanctie zelf kan opleggen en ze niet dus niet afhankelijk is van het parket en de politierechter.
De gemeentelijke administratieve sancties bleken in de praktijk echter niet goed bruikbaar. Een wetswijziging drong zich op. De belangrijkste aanpassingen van artikel 119bis van de nieuwe gemeentewet zijn:
De inwerkingtreding van de vernieuwde GAS-wet werd verdaagd naar 1 april 2005. Er komt ook een rondzendbrief met uitvoerige toelichting bij de gewijzigde wetgeving en een aantal praktische modellen betreffende de administratieve sancties. De ambtenaren met vaststellingsbevoegdheid moeten een opleiding krijgen die zal worden vastgesteld in het uitvoeringsbesluit. Waarschijnlijk zal de opleiding worden gegeven door erkende politiescholen. Voor de ambtenaren belast met het opleggen van de administratieve sancties voorziet Dewael geen opleiding. Wel zal de rondzendbrief voldoende informatie en modellen bevatten en komen er ook infosessies, aldus de minister in het parlement.
Voor meer info over de gemeentelijke administratieve sancties, kan je een kijkje nemen op de website van VVSG. (zie links)