Privé of openbaar
Er is sprake van een privéfuif als er op de fuif enkel mensen toegelaten zijn die een persoonlijke uitnodiging ontvangen hebben en waarvan de organisator een namenlijst heeft. Het moet dus uitgesloten zijn dat iemand anders een uitnodiging kan vragen of kopen. Of je al dan niet inkomgeld vraagt, doet weinig ter zake. Een openbare fuif is voor iedereen toegankelijk, eventueel tegen betaling van een toegangsprijs of door de aanschaf van een lidkaart.
Of je kiest voor een privéfuif of een openbare, heeft heel wat praktische gevolgen. Een aantal wettelijke bepalingen zijn immers niet van toepassing op privéfuiven. Politiereglementen, sluitingsuren, de wet op de bewakingsondernemingen gelden niet voor privéfuiven.
Wel dien je als organisator van een privéfuif SABAM en de billijke vergoeding te betalen. Het privékarakter van een fuif sluit deze ‘auteursrechten’ niet uit! (Zie ook het deel over Sabam en de Billijke Vergoeding)
Let op! Artikel 561 van het strafwetboek (verstoring van de nachtrust) geldt wel voor privéfuiven, net als artikel 3 van het KB van 24 februari 1977 over geluidsnormen als de fuif plaatsvindt in een niet- ingedeelde inrichting. (Zie ook het deel geluidshinder)
