Uitgangspunten aangepaste VLAREM

De nieuwe wetgeving is geldig voor muziekactiviteiten waar elektronische muziek gespeeld wordt en is opgebouwd rond drie pijlers:

• een maximum geluidsniveau opleggen;
• informatief = meten en registreren van de geluidsniveaus;
• sensibilisatie = oordoppen en geluidsplan.

Vroeger stond er in VLAREM niet beschreven wat de limieten zijn voor geluidsniveaus binnen een inrichting. VLAREM was vooral gericht op geluidshinder die zich in de omgeving van de inrichtingen bevindt, zoals nachtlawaai, en niet op gehoorschade. De voornaamste ingreep is dan ook de absolute beperking van het geluidsniveau tot 100dB(A)L_Aeq,60min. Geen enkele openbare en elektronisch versterkte muziekactiviteit (van klein café, jeugdhuis tot megafestival of -fuif) mag dus luider. Ook wordt met de nieuwe wetgeving het KB van 24 februari 1977 opgeheven[1]. Vroeger werd bij een feestzaal of een lokaal met dansgelegenheid een onderscheid gemaakt op basis van de oppervlakte: kleiner of groter dan 100 m² . Aangezien de oppervlakte van een ruimte waar muziek gespeeld wordt geen invloed heeft op meer of minder gehoorschade, wordt deze regel geschrapt. Daarnaast stapt men ook af van de term ‘dansgelegenheid’. Deze term is binnen VLAREM vervangen door ’muziekactiviteiten’ (= gelegenheden waar elektronisch versterkte muziek gespeeld wordt met een geluidsniveau van meer dan 85 dB(A)L_Aeq,15min). De nieuwe wetgeving verdeelt muziekactiviteiten onder in drie categorieën waaraan telkens een ander geluidsniveau gekoppeld wordt. Er moet rekening mee gehouden worden, dat hoe hoger het geluidsniveau, hoe meer maatregelen men moet nemen zoals oordoppen aanbieden, geluidsplan opstellen, enzovoort (zie verder).

Welke muziekactiviteiten vallen onder de regelgeving?

Deze regelgeving over het maximale geluidsniveau geldt voor alle muziekactiviteiten die toegankelijk zijn voor publiek en waar elektronisch versterkte muziek wordt gespeeld. Dat wil zeggen dat iedere openbare activiteit met opgenomen muziek (bv. cd’s, mp3 ...) of elektronisch versterkte livemuziek (bv. liveoptredens met microfoons, versterkers ...) onder de regelgeving valt. De geluidsnormen gelden dus voor een fuif in een zaal of een tent, een optreden in een kleine of grote zaal, een festival in openlucht, een jeugdhuis of café met gewone achtergrondmuziek, muziek in een fitnesszaal, een dansvoorstelling, een eetfestijn met achtergrondmuziek, een theatervoorstelling met muziek,...

Welke muziekactiviteiten vallen niet onder de regelgeving?

Activiteiten met enkel niet-elektronisch versterkte muziek vallen niet onder de regelgeving. Dat is ook het geval voor activiteiten die op privédomein worden georganiseerd en niet toegankelijk zijn voor het ruime publiek. Dit houdt in dat bijvoorbeeld elektronisch versterkte muziekactiviteiten in repetitielokalen niet onder de VLAREM vallen.